In Nederland is de laatste tijd sprake van een enorme integratiediscussie. De allochtonen en hun aanpassing aan de Nederlandse cultuur zijn een veelbesproken item. Maar laten we integratie eens andersom te bekijken, dus de integratie van Nederlanders in een ander land, in dit geval Spanje.
Steeds meer Nederlanders besluiten naar het buitenland te verhuizen. In 2004 zijn 49.000 mensen in het buitenland gaan wonen. Dit aantal is sinds 1954 niet meer zo hoog geweest (CBS, 2005). 2100 Nederlanders zijn in 2004 naar Spanje verhuisd.
Er is veel onderzoek gedaan naar migranten en de cultutele veranderingen die zij meemaken tijdens een aanpassingsproces. Hierbij refereer ik bijvoorbeeld aan het aanpassingsproces van Turken in Nederland. Dit soort onderzoeken is altijd gericht op migranten die hun land uit zijn gevlucht vanwege oorlog of natuurrampen, of deze uit economisch oogpunt verlaten hebben. Nederlandse migranten hebben een hele andere situatie; ze hoeven hun land niet uit om politieke of economische redenen, maar ze vertrekken omdat ze dat bewust en vrijwillig besloten hebben en het leuk vinden. Zo´n aanpassingsproces ziet er anders uit dan die van iemand die uit noodzaak vertrokken is. De Nederlanders hebben wat dat betreft een luxere positie.
Wanneer beschouwen jullie iemand als goed geïntegreerd? Waar ligt het aan dat de een wel goed integreert en de ander niet? Beschouwen jullie je als geïntegreerd? Graag reacties!
7 augustus 2007
Integratie van Nederlanders in Spanje
Gepost door
Juliette
op
07:43
2
reacties
Labels: integratie in spanje, migranten
Cataluña
Spanje is een groot land bestaande uit zeventien autonome gemeenschappen met een zeer uiteenlopende mentaliteit en veel interne verschillen. Cataluña is de streek van Spanje die het meest geliefd is om te wonen bij werkzame Nederlanders. Aan de hand van het aantal paspoorten dat wordt uitgegeven, wordt er geschat dat er meer dan 10.000 Nederlanders permanent in Cataluña wonen (Nederlands Consulaat Barcelona, 2005). De reden hiervoor kan zijn dat Cataluña de toegang van Europa naar het schiereiland is en waarschijnlijk het meest “Europees” is in zijn gedrag. Volgens één van de permanent verblijvende Nederlanders is het voor een Nederlander relatief makkelijk zaken te doen in Cataluña: “Er is een heel goede verstandhouding tussen Catalanen en Nederlanders. Ze zijn allebei zuinig en zakelijk. Daar komt bij dat landen als Nederland en Duitsland een goed imago hebben: daar lopen ze zoveel jaar voor. Mijn productpresentaties zal ik dan ook beginnen met te vertellen dat ik een Nederlander ben. Daar is men gevoelig voor". Daarnaast is Cataluña altijd een gebied van Spanje geweest met een meer dan gemiddelde welvaart.
Gepost door
Juliette
op
01:30
0
reacties
Labels: cataluña. Cultuurverschillen, integratie in spanje, nederlandse cultuur, Zaken doen in Barcelona
1 juli 2007
Zakendoen in Cataluña
Er nogal wat verschillen tussen Cataluña en Nederland wat betreft het zakendoen. Zo is een goed netwerk nog belangrijker dan in Nederland. Het zakendoen en vinden van functies is er op gebaseerd. In onderhandelingen spelen vertouwen en persoonlijk contact een veel grotere rol dan in Nederland. Komt men in Nederland al snel “to the point”, in Cataluña kost dat veel meer tijd en tact.
In Cataluña is persoonlijk contact veel belangrijker. Je bouwt een relatie op met je distributeurs en klanten. Dat kost tijd. Als je eenmaal een goede band hebt, zullen ze je niet snel laten zitten. Dat is voor nieuwkomers best lastig. Het kost tijd en moeite om een goed netwerk op te bouwen.
Wij hebben een heel persoonlijk contact met onze serviceproviders. Als we bellen vragen we eerst naar hun vrouw en kinderen, dan pas gaan we over op zaken. We bereiken hetzelfde resultaat, maar het duurt iets langer.
Centraal in de onderhandelingen staan de zakenlunches.
Het beste kan je onderhandelen tijdens de lunch. En dan niet, zoals de Hollanders, voor het serveren van de soep al beginnen over geld, alles heeft z´n moment. De wijze van onderhandelen spreekt me erg aan. Zo zou het eigenlijk altijd moeten gaan .
Een andere onderneemster spreekt zelfs helemaal niet over zaken tijdens het eten:
Als je een zakenlunch hebt, praat je niet over werk, je belt hen daarna pas op, “oh, nog even over de deal”. In Nederland lunch je een half uurtje en dan is het ja of nee. Af en toe wel prettig, dat recht toe, recht aan.
De meningen over het zakendoen in Cataluña zijn nogal verdeeld. De één vindt het een prachtig spel, de ander vindt het onnodig gecompliceerd:
Met Spanjaarden praat je dagen. Zeg dan maar gewoon gelijk nee, dan ben ik er tenminste klaar mee.
Gepost door
Juliette
op
08:50
0
reacties
7 juni 2007
Efficiëntie
De meeste Nederlanders zijn het met elkaar eens dat er in Cataluña hard gewerkt wordt :
Gepost door
Juliette
op
14:20
1 reacties
6 juni 2007
Directheid van Nederlanders
Opvallend is dat in onderzoeken over intercultureel contact waar Nederlanders bij betrokken zijn, bijna automatisch de “typisch Nederlandse” eigenschap directheid aan de orde komt. Zo ook in mijn onderzoek. De respondenten beschouwen hun directheid of beter gezegd, het gebrek aan directheid van de Catalanen, dan ook als groot obstakel in de omgang met elkaar.
Gepost door
Juliette
op
14:25
0
reacties
5 juni 2007
Tijd in Spanje
Het verschil in dagindeling en tijdsbeleving wordt beleefd als een verandering met veel impact op het dagelijks leven. De tijd in Cataluña worden heel anders ervaren dan die in Nederland. De respondenten hebben het gevoel dat ze in Cataluña de dagen veel intenser beleven.
Tijd heeft hier een hele andere dimensie. In Nederland doe je alles op de klok en zo efficiënt mogelijk. Als we hier boodschappen doen, blijven we wel eens een paar uur in een cafetaria van zo´n grote supermarkt zitten. Dat zou ik in Nederland nooit doen.
Gepost door
Juliette
op
14:25
0
reacties
13 mei 2007
Mis je Nederland?
Nederland an sich blijkt niet erg gemist te worden. Een aantal Nederlanders mist de “typisch Nederlandse” gezelligheid in een bruine kroeg.
Dat ik Nederland mis heeft voornamelijk met mensen te maken, niet met Nederland zelf. Mijn vriendin is zwanger en heeft het af en toe moeilijk, mijn zus gaat verhuizen, ik wil haar graag helpen, dat soort dingen.
Gepost door
Juliette
op
14:38
0
reacties
10 mei 2007
Status & Uiterlijk
Catalanen hechten meer belang aan status en uiterlijk dan Nederlanders. Het o zo bekende Nederlandse spreekwoord “doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg” blijkt in Cataluña niet op te gaan.
Gepost door
Juliette
op
14:36
0
reacties
9 mei 2007
Kwaliteit van leven
Dit ervaren de permanent verblijfende Nederlanders als meest prettige kenmerk van Cataluña: hier wordt meer genoten van het leven.
Cataluña is een stuk swingender dan Nederland, er is meer levensfilosofie. Ik ben zestig en ga nog vaak uit, daar wordt hier helemaal niet raar van opgekeken. Leeftijdsverschillen spelen hier een minder grote rol.
Gepost door
Juliette
op
14:33
0
reacties
8 mei 2007
Eten en drinken
Dat eten en drinken in Cataluña en de rest van Spanje een grote rol spelen, komt duidelijk uit de interviews naar voren.
Gepost door
Juliette
op
14:32
0
reacties
7 mei 2007
Geslotenheid van Catalanen
Een heel opmerkelijke eigenschap die eigenlijk niet zo past bij het het beeld dat wij vaak hebben van mediterraanse mensen, maar die bijna alle Nederlandse respondenten toeschrijven aan het Catalaanse volk is geslotenheid. Volgens de respondenten is dit een “typische Catalaanse” eigenschap, die niet opgaat voor de rest van Spanje. Catalanen laten buitenstaanders niet snel toe tot hun leefkring.
Gepost door
Juliette
op
14:38
0
reacties
5 mei 2007
Familiebanden in Spanje
De respondenten geven aan dat met name familiebanden in Cataluña een veel grotere rol spelen dan in Nederland. Kinderen worden van jongs af aan vaak erg verwend en blijven tot hun derstigste thuiswonen. Opa en oma wonen vaak ook in huis.
De belangrijke rol die familie inneemt in het dagelijks leven lijkt een waarde die veel Nederlanders echt geïnternaliseerd hebben. Ze passen zich niet alleen in Cataluña aan, bij hun eventuele schoonfamilie, maar kijken ook anders tegen hun eigen familie in Nederland aan.
Gepost door
Juliette
op
14:29
0
reacties
1 mei 2007
Machtsafstand tussen baas en werknemers veel groter is dan in Nederland.
Nederlanders geven aan dat in Spanje de machtsafstand tussen baas en werknemers veel groter is dan in Nederland.
Er is meer hiërarchie, dat zie je in het hockeyveld ook. Ik word nu aangesproken als “el jefe” (de baas). Er is meer respect. Beslissingen kunnen hier snel geïmplementeerd worden. In Nederland heb je altijd discussie, hier wordt gehoorzaamd.
Ook een Nederlandse chirurge geeft aan dat ze anders aangesproken wordt als in Nederland.
Hier word ik door het personeel “doctora” (dokter) genoemd. Zolang dat spontaan gebeurt, vind ik het wel prettig eigenlijk. In Nederland was ik gewoon Karin. (i.v.m. privacy is naam veranderd)
Uit de gesprekken met de Nederlanders blijkt dat zij ervaren dat kritiek op de baas niet getolereerd wordt en dat aanmerkingen dan ook zelden gemaakt worden.
In Nederland wordt meer naar consensus gestreefd. Nederlanders zijn luidruchtiger, altijd maar in debat. In Spanje is het zo dat als de baas links zegt, iedereen links gaat, ook al is het evident dat ze beter naar rechts kunnen.
In Spanje is de aandacht voor het welzijn van het personeel veel minder. De lonen zijn relatief laag, de secundaire arbeidsvoorwaarden veel slechter en de werknemers hebben weinig inspraak.
Er lekker bij zitten in je werk wordt door het management onbelangrijk gevonden.
Er worden nooit uitstapjes georganiseerd voor het personeel. Men ziet hier nog niet in dat je meer een team wordt van dit soort uitjes. Het is goed om je collega´s ook eens in andere situaties te zien, dat verhoogt de betrokkenheid.
De Catalaanse hiërarchie vinden sommigen wel prettig. Er hoeft met werknemers niet altijd een discussie gevoerd te worden zoals in Nederland en er is meer respect. Toch verlangen de permanent verblijfende Nederlanders minder hiërarchie dan dat de Catalanen gewend zijn van hun managers.
Gepost door
Juliette
op
08:55
0
reacties
1 april 2007
Initiatief Spaanse werknemers
De andere zijde van de Catalaanse gehoorzaamheid is volgens veel Nederlanders het gebrek aan initiatief van de werknemers. Met name de Nederlandse ondernemers ervaren dit als zeer storend.
Spaans personeel neemt erg weinig initiatief. Ze nemen een afwachtende houding aan en nemen problemen niet van je bord af, maar leggen ze er juist neer.
In Spanje wachten de werknemers net zo lang totdat jij ze een duidelijke opdracht hebt gegeven. Dan voeren ze die opdracht ook goed uit. Ze werken hard. Maar je kan niet van ze verwachten dat ze iets uit eigen beweging doen.
Ze zijn niet zo vooruitstrevend. Je moet heel duidelijk taken afbakenen, vertellen wat ze moeten doen. Het lijkt wel of ze geen initiatief durven te nemen.
Wat betreft het gebrek aan initiatief van de werknemers, proberen alle ondernemers hun werknemers zoveel mogelijk te stimuleren. Ze passen zich er dus niet op aan in de zin dat ze er vrede mee hebben en het erbij laten zitten, maar ze houden er rekening mee en proberen de werknemers wat meer te laten meedenken en eigen inititatief te laten tonen. Eén van de Nederlanders geeft aan dat de gehoorzaamheid heel succesvol benut kan worden door buitenlandse managers:
Gepost door
Juliette
op
06:25
0
reacties
Labels: spaanse werknemers