Nederlanders geven aan dat in Spanje de machtsafstand tussen baas en werknemers veel groter is dan in Nederland.
Er is meer hiërarchie, dat zie je in het hockeyveld ook. Ik word nu aangesproken als “el jefe” (de baas). Er is meer respect. Beslissingen kunnen hier snel geïmplementeerd worden. In Nederland heb je altijd discussie, hier wordt gehoorzaamd.
Ook een Nederlandse chirurge geeft aan dat ze anders aangesproken wordt als in Nederland.
Hier word ik door het personeel “doctora” (dokter) genoemd. Zolang dat spontaan gebeurt, vind ik het wel prettig eigenlijk. In Nederland was ik gewoon Karin. (i.v.m. privacy is naam veranderd)
Uit de gesprekken met de Nederlanders blijkt dat zij ervaren dat kritiek op de baas niet getolereerd wordt en dat aanmerkingen dan ook zelden gemaakt worden.
In Nederland wordt meer naar consensus gestreefd. Nederlanders zijn luidruchtiger, altijd maar in debat. In Spanje is het zo dat als de baas links zegt, iedereen links gaat, ook al is het evident dat ze beter naar rechts kunnen.
In Spanje is de aandacht voor het welzijn van het personeel veel minder. De lonen zijn relatief laag, de secundaire arbeidsvoorwaarden veel slechter en de werknemers hebben weinig inspraak.
Er lekker bij zitten in je werk wordt door het management onbelangrijk gevonden.
Er worden nooit uitstapjes georganiseerd voor het personeel. Men ziet hier nog niet in dat je meer een team wordt van dit soort uitjes. Het is goed om je collega´s ook eens in andere situaties te zien, dat verhoogt de betrokkenheid.
De Catalaanse hiërarchie vinden sommigen wel prettig. Er hoeft met werknemers niet altijd een discussie gevoerd te worden zoals in Nederland en er is meer respect. Toch verlangen de permanent verblijfende Nederlanders minder hiërarchie dan dat de Catalanen gewend zijn van hun managers.
1 mei 2007
Machtsafstand tussen baas en werknemers veel groter is dan in Nederland.
Gepost door
Juliette
op
08:55
0
reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)