Nederland an sich blijkt niet erg gemist te worden. Een aantal Nederlanders mist de “typisch Nederlandse” gezelligheid in een bruine kroeg.
Ik mis Nederland als ik dronken ben, dan ben ik sentimenteler. Ik mis dan de gezelligheid, in een normale kroeg, niet de surrogaat-barren die ze hier hebben.
Ik mis Nederland op zondagmiddag, als hier iedereen op bezoek is bij zijn schoonmoeder, en ik normaal gesproken in Amsterdam aan de bar hing met mijn maten.
Ik mis de typisch Nederlandse sfeer, in een bruin cafeetje, of ´s zomers de grachten van Utrecht.
Wat de Nederlanders vooral missen uit Nederland zijn hun familie en vrienden. Het niet zo maar even langs kunnen gaan bij iemand, in goede, maar vooral in slechte tijden, wordt als een gemis beschouwd.
Dat ik Nederland mis heeft voornamelijk met mensen te maken, niet met Nederland zelf. Mijn vriendin is zwanger en heeft het af en toe moeilijk, mijn zus gaat verhuizen, ik wil haar graag helpen, dat soort dingen.